Hotel Merrion w Dublinie
Więcej zdjęćHotel Merrion to arcydzieło architektury georgiańskiej, składające się z czterech starannie odrestaurowanych XVIII-wiecznych kamienic. Obiekt ten, zbudowany w latach 60. XVIII wieku dla zamożnej elity Dublina, obejmuje Mornington House pod numerem 24, znany jako miejsce narodzin Arthura Wellesleya, 1. księcia Wellingtona.
Oprócz znaczenia historycznego hotel stanowi oazę kultury, mieszcząc największą w kraju prywatną kolekcję irlandzkiej sztuki z XIX i XX wieku. Goście mogą spacerować po dwóch prywatnych ogrodach hotelowych lub zjeść posiłek w restauracji Patrick Guilbaud, pierwszej irlandzkiej restauracji, która zdobyła dwie gwiazdki Michelin.
Dla tych, którzy cenią sobie podziemną atmosferę, obowiązkowym punktem programu jest bar Cellar Bar. Znajduje się on w oryginalnych, odrestaurowanych piwnicach winnych kamienic, charakteryzujących się sklepionymi sufitami i wyjątkowym, kameralnym klimatem, który sprawia wrażenie cichej ucieczki od tętniących życiem ulic miasta na powierzchni.
Położenie hotelu w samym sercu Dublina jest idealne dla turystów. Znajduje się on naprzeciwko budynków rządu irlandzkiego i zaledwie kilka minut spacerem od światowej klasy atrakcji, w tym Narodowej Galerii Irlandii, Narodowego Muzeum Irlandii — często nazywanego „Dead Zoo” — oraz spokojnej, zielonej przestrzeni Merrion Square.
Niezależnie od tego, czy podziwiasz oryginalne rokokowe sztukaterie w salonach, czy spacerujesz po pobliskich historycznych uliczkach, hotel oferuje płynne połączenie dziedzictwa kulturowego i luksusu. Pozostaje on doskonałym przykładem tego, jak architekturę dublińskiej Złotej Ery można zachować i podziwiać do dziś.
Recenzje ekspertów
„Hotel Merrion to kwintesencja klasy – wnętrza zdobi lśniący biały marmur oraz przepiękne, odrestaurowane detale w stylu georgiańskim. 123 pokoje hotelowe są jasne i przestronne, urządzone w nienagannym stylu, z wykorzystaniem mebli z epoki oraz irlandzkich tkanin w neutralnych odcieniach”.
„Ten wspaniały pięciogwiazdkowy hotel, mieszczący się w szeregu pięknie odrestaurowanych georgiańskich kamienic, został otwarty w 1988 roku, ale wygląda, jakby istniał już od dawna. Warto postarać się o pokój w starej części budynku, a nie w nowszym skrzydle, aby doświadczyć jego prawdziwie eleganckiego komfortu”.
„Co powstaje, gdy połączy się cztery zabytkowe rezydencje w stylu georgiańskim? W przypadku hotelu The Merrion w Dublinie otrzymujemy oszałamiającą posiadłość z XVIII wieku, która spełnia wszystkie oczekiwania pod względem klasycznego stylu, doskonałej obsługi i swobodnej elegancji – a wszystko to w samym centrum miasta.”
„Ten okazały i elegancki hotel, położony w doskonałej lokalizacji naprzeciwko budynków rządowych, pomiędzy St. Stephen’s Green a Merrion Square, składa się w rzeczywistości z czterech starannie odrestaurowanych georgiańskich kamienic”.
Wyróżniony tytułem „Fodor’s Choice” w Dublinie.
„Hotel The Merrion, charakteryzujący się wdziękiem, elegancją i niezrównanym poziomem gościnności, emanuje urokiem minionych epok dzięki swojej doskonałej lokalizacji w samym sercu Dublina.”
Co podobało się gościom
- Piękny hotel
- Miła obsługa
- Wygodne łóżka
- Styl butikowy
- Doskonałe Wi-Fi
Lokalizacja
Dublin • Inne hotele
Hotel Westbury w Dublinie
Hotel Westbury to prawdziwa dublińska instytucja, idealnie położona tuż przy słynnej ulicy Grafton Street. Od momentu otwarcia ponad 40 lat temu stał się filarem branży hotelarskiej stolicy, łącząc dyskretny luksus z charakterystycznym irlandzkim duchem. Jest to flagowy obiekt sieci The Doyle Collection, rodzinnej grupy założonej przez nieżyjącego już P.V. Doyle'a.
CNN + jeszcze 4„Ten tradycyjny hotel szczyci się doskonałą lokalizacją tuż przy głównej ulicy handlowej Dublina, Grafton Street. Niedawna renowacja tchnęła nowe życie w klasyczną atmosferę hotelu The Westbury: nowoczesne akcenty wystroju łączą estetykę azjatycką z zachodnią, wykorzystując chłodne, bogate odcienie”.
Latroupe Jacobs Inn, Dublin
Latroupe Jacobs Inn to obiekt wyróżniający się w Dublinie, przede wszystkim dlatego, że jest to jedyny w mieście schronisko młodzieżowe zbudowane specjalnie z myślą o tej funkcji. Nie mieści się ono w przebudowanym starszym budynku, lecz zostało zaprojektowane od podstaw z myślą o współczesnych podróżnych, którzy cenią sobie zarówno kontakty towarzyskie, jak i prywatność.
Telegraph„Kolorowy, nowoczesny, niezwykle przystępny cenowo i przyjazny – Jacob’s Inn oferuje doskonałe i niedrogie zakwaterowanie w samym centrum Dublina. Nie znajdziesz tu luksusowych udogodnień ani przepychu, ale za to sprawny i dobrze zarządzany hostel, który doskonale spełnia swoje zadanie”.
Aberdeen Lodge B&B;, Dublin
Aberdeen Lodge w Dublinie to uroczy, rodzinny pensjonat typu bed and breakfast, który oferuje spokojny wypoczynek w ekskluzywnej, porośniętej drzewami dzielnicy Sandymount. Położony w okazałych willach w stylu edwardiańskim przy Park Avenue, pensjonat oddaje elegancję minionej epoki. Goście często zachwycają się jego architekturą w stylu epoki, której dopełnieniem są pięknie zaprojektowane ogrody, stanowiące cichą oazę spokoju w niewielkiej odległości od miejskiego zgiełku.
Lonely Planet„To nie tylko bez wątpienia jeden z najlepszych pensjonatów w Dublinie, ale także starannie strzeżona tajemnica, znana jedynie tym, którzy odważą się zatrzymać w odległości krótkiej przejażdżki pociągiem od centrum miasta”.
Hotel Shelbourne Renaissance w Dublinie
Hotel Shelbourne, założony w 1824 roku przez Martina Burke’a, jest prawdziwą „wielką damą” Dublina. Pierwotnie powstał w wyniku połączenia trzech kamienic, a w latach 1866–1867 został przeprojektowany przez architekta Johna McCurdy’ego w stylu wiktoriańskim. Jego historia jest głęboko powiązana z historią Irlandii, a przede wszystkim z faktem, że to właśnie w pokoju nr 112, znanym obecnie jako „Sala Konstytucji”, w 1922 roku opracowano konstytucję Wolnego Państwa Irlandzkiego.
New York Times + jeszcze 5„Założony w 1824 roku hotel Shelbourne to elegancki, zabytkowy obiekt z widokiem na park St. Stephen’s Green. Znajdujący się w nim bar Horseshoe to symbol Dublina; każdy, kto kiedykolwiek liczył się w Irlandii, zatrzymywał się tu na drinka”.
Wymieniony w artykule „36 godzin w Dublinie” opublikowanym w New York Times.